Puik is een wekelijks, digitaal magazine voor Beesel, Offenbeek en Reuver; een magazine boordevol verhalen en nieuwtjes van en voor inwoners, verenigingen, scholen, bedrijven en maatschappelijke organisaties in het ‘Land van Puik’. 

Nog niet zolang geleden stond ik op het punt om mijn koffers te pakken en Reuver definitief te verlaten. Ik wilde geen seconde langer meer in ons huis zijn. Nee, ik had geen ruzie met mijn vriend. En nee, ook niet met de buren. Er gebeurde geen paranormale dingen, maar toch. Ik was er he-le-maal klaar mee. Ik zal u vertellen waarom.

Nummer dertien

In onze buurt vertoeven een flink aantal katten. We hebben ze een keer geprobeerd te tellen, maar dat klusje hebben we bij nummer dertien (toevallig ook nog een zwart exemplaar) gestaakt. De katten bij ons in de buurt maken het de laatste weken zo bont dat ik deze column moet gebruiken om de frustratie van mij af te schrijven. De fluffy beestjes poepen in onze tuin en sproeien tegen onze voordeur. Bij ongecastreerde dieren is sproeien een manier om de geur af te zetten en zo een partner te vinden. Zowel poes als kater doen het. Daarnaast heeft het te maken met het afbakenen van een territorium. Dat u het even weet. Ook drijven ze onze vriendelijke teckel tot waanzin.

“In onze buurt vertoeven een flink aantal katten. We hebben ze een keer geprobeerd te tellen, maar dat klusje hebben we bij nummer dertien (toevallig ook nog een zwart exemplaar) gestaakt.”

Potje drama

Het was tijdens zijn dagelijkse inspectie rondje dat Harley (de teckel) zomaar werd aangevallen door een kat. Uit het niets dook het beest op uit de struiken en gaf Harley enkele rake klappen op zijn neus. We waren allebei in shock. Harley, normaal niet vies van een potje drama, stond aan de grond genageld. De kat was ook zo weer verdwenen. Op het eerste gezicht was er niets aan de hand, maar enkele dagen later konden we met teckelmans richting dierenarts. Het resultaat? Een dikke ontstoken neus, koorts, antibiotica en vrouwtje €100,- lichter. Sinds die tijd wordt ons huis belaagd door alle katten uit de buurt. Zo vonden we al regelmatig ontlasting in de tuin, maar de laatste tijd is het alleen maar erger geworden. De voordeur kunnen we bijna dagelijks schoonmaken omdat ze er tegen sproeien en de beesten hebben zelfs het lef om gewoon ongegeneerd op de vensterbank te zitten om vervolgens boos naar binnen te staren. Om bang van te worden!

Katten oorlog

We voelen ons inmiddels redelijk bedreigd. Uit voorzorg laten we Harley nog nauwelijks alleen thuis en we wandelen met hem op tijdstippen waarvan we zeker weten dat katten siësta houden. Pasgeleden dus bereikte de katten-oorlog een hoogtepunt. In onze de tuin trof ik naast een dode muis ook een dode vis aan. Het was een signaal. De katten maffia bedreigde ons met de dood. En ik was het allemaal meer dan beu! Ik haalde kattenschrik, installeerde een sproei-installatie in de tuin en binnenkort komt er een anti-klimstrip op de schutting. We zullen de beestjes nooit opzettelijk pijn doen, maar op een gegeven moment is de maat gewoon vol. Vooralsnog werkt het allemaal niet. Het getreiter is nog steeds aan de gang, maar ik heb goede hoop dat als de baasjes dit lezen ze hun horror-viervoeters even tot de orde roepen. Ik ben ze alvast dankbaar.

Volg Nouveau Départ op Social Media: