Column – Gestalkt en bedreigd

Puik is een wekelijks, digitaal magazine voor Beesel, Offenbeek en Reuver; een magazine boordevol verhalen en nieuwtjes van en voor inwoners, verenigingen, scholen, bedrijven en maatschappelijke organisaties in het ‘Land van Puik’. 

Nog niet zolang geleden stond ik op het punt om mijn koffers te pakken en Reuver definitief te verlaten. Ik wilde geen seconde langer meer in ons huis zijn. Nee, ik had geen ruzie met mijn vriend. En nee, ook niet met de buren. Er gebeurde geen paranormale dingen, maar toch. Ik was er he-le-maal klaar mee. Ik zal u vertellen waarom.

Nummer dertien

In onze buurt vertoeven een flink aantal katten. We hebben ze een keer geprobeerd te tellen, maar dat klusje hebben we bij nummer dertien (toevallig ook nog een zwart exemplaar) gestaakt. De katten bij ons in de buurt maken het de laatste weken zo bont dat ik deze column moet gebruiken om de frustratie van mij af te schrijven. De fluffy beestjes poepen in onze tuin en sproeien tegen onze voordeur. Bij ongecastreerde dieren is sproeien een manier om de geur af te zetten en zo een partner te vinden. Zowel poes als kater doen het. Daarnaast heeft het te maken met het afbakenen van een territorium. Dat u het even weet. Ook drijven ze onze vriendelijke teckel tot waanzin.

“In onze buurt vertoeven een flink aantal katten. We hebben ze een keer geprobeerd te tellen, maar dat klusje hebben we bij nummer dertien (toevallig ook nog een zwart exemplaar) gestaakt.”

Potje drama

Het was tijdens zijn dagelijkse inspectie rondje dat Harley (de teckel) zomaar werd aangevallen door een kat. Uit het niets dook het beest op uit de struiken en gaf Harley enkele rake klappen op zijn neus. We waren allebei in shock. Harley, normaal niet vies van een potje drama, stond aan de grond genageld. De kat was ook zo weer verdwenen. Op het eerste gezicht was er niets aan de hand, maar enkele dagen later konden we met teckelmans richting dierenarts. Het resultaat? Een dikke ontstoken neus, koorts, antibiotica en vrouwtje €100,- lichter. Sinds die tijd wordt ons huis belaagd door alle katten uit de buurt. Zo vonden we al regelmatig ontlasting in de tuin, maar de laatste tijd is het alleen maar erger geworden. De voordeur kunnen we bijna dagelijks schoonmaken omdat ze er tegen sproeien en de beesten hebben zelfs het lef om gewoon ongegeneerd op de vensterbank te zitten om vervolgens boos naar binnen te staren. Om bang van te worden!

Katten oorlog

We voelen ons inmiddels redelijk bedreigd. Uit voorzorg laten we Harley nog nauwelijks alleen thuis en we wandelen met hem op tijdstippen waarvan we zeker weten dat katten siësta houden. Pasgeleden dus bereikte de katten-oorlog een hoogtepunt. In onze de tuin trof ik naast een dode muis ook een dode vis aan. Het was een signaal. De katten maffia bedreigde ons met de dood. En ik was het allemaal meer dan beu! Ik haalde kattenschrik, installeerde een sproei-installatie in de tuin en binnenkort komt er een anti-klimstrip op de schutting. We zullen de beestjes nooit opzettelijk pijn doen, maar op een gegeven moment is de maat gewoon vol. Vooralsnog werkt het allemaal niet. Het getreiter is nog steeds aan de gang, maar ik heb goede hoop dat als de baasjes dit lezen ze hun horror-viervoeters even tot de orde roepen. Ik ben ze alvast dankbaar.

Column – DAO ISSE DAN, DAO ISSE DAN, OZZE NIEJE PRINS

Puik is een wekelijks, digitaal magazine voor Beesel, Offenbeek en Reuver; een magazine boordevol verhalen en nieuwtjes van en voor inwoners, verenigingen, scholen, bedrijven en maatschappelijke organisaties in het ‘Land van Puik’. Voor de editie van week 9 schreef ik wederom een column. 

Laat ik deze column eens beginnen met fantastisch nieuws. Hij is er! Onze zoon Lewis (spreek uit als Loe-wis). Geboren op 22 januari 2019, jawel, tijdens de eerste en waarschijnlijk enigste sneeuwstorm van het jaar. Hoewel we stiekem al wisten dat hij één van die dagen geboren zou worden (inleiding), was het alsnog een grote verrassing.

Het bleek, volgens de dames in het geboortecentrum van Venlo, een snelle bevalling. Persoonlijk denk ik daar het mijne van, maar ik ga alles proberen te vergeten. Hij is er! Onze kleine Jocus haan. Geboren in Venlo. En dat, lieve lezers, blijkt nogal een dingetje ‘Oppe Ruiver’.

Even wennen

Hoewel ik dankzij de eeuwig durende strijd tussen Geleen (voor de nieuwe lezers; hier ben ik geboren en getogen) en Sittard wel wat gewend dacht te zijn, bleek dit van een heel ander kaliber. Als je in Reuver woont ben je een Windjbuujel. Als je in Offenbeek woont trouwens ook, al hadden ze het daar wellicht liever anders gezien. Als je in Beesel woont ben je er een van ‘De Drake’. Dat is gewoon zo. Punt. Het was dan voor sommige ook even wennen dat onze kleine man geboren zou worden in het rijk van het Venloosch Vastelaoves Gezelschap Jocus.

“Als je in Beesel woont ben je er een van ‘De Drake’. Dat is gewoon zo. Punt.”

Op zoek naar het juiste pakje

Papa en mama kon het overigens weinig schelen. Als de jocussen in 2037 een stadsprins zoeken mogen ze gerust bellen. Hoewel mijn vriend en ik allebei geen carnavalsvierders zijn, zoeken we toch al maanden naar een geschikte outfit voor onze pasgeboren zoon. Want net zoals onze ouders, willen ook wij Lewis deze Limburgse traditie zeker niet onthouden. Het liefst had ik een Disney pakje gevonden. Zo’n kleine Winnie the Pooh in de kinderwagen. Leuker wordt het volgens mij niet. Roel had Lewis veel liever in een cookie monster pakje gestoken of als Lego poppetje gezien. De baby in kwestie wil gewoon op tijd zijn fles, slapen, poepen en plassen. Hij heeft verder (nog) geen mening hierover.

Onbegonnen werk

U merkt het al, pap en mam zijn het er nog niet helemaal over eens, maar vooralsnog hoeven we er ook geen discussie over te voeren. Een carnavalspakje vinden voor een baby lijkt nog niet zo makkelijk. Ze zijn er wel, maar in maat 56, lekker warm én naar wens van papa en mama? Niet te krijgen. Ik ben absoluut niet handig met naald en draad. Zelf iets maken is dus geen optie. De oma’s inschakelen was een optie geweest, maar daar zijn we nu wellicht wat laat mee. Voor 2020 worden ze alvast aan het werk gezet. De zoektocht gaat ondertussen onverminderd door, maar zo vlak voor de vastelaovend begint de tijd wel heel erg te dringen. We hebben een reserveplan. Dat is een net iets te klein berenpakje. We hebben daarnaast ook nog een uiterste noodoplossing, maar daarvoor heb ik het telefoonnummer nodig van Vors Joeccius XI. Oh en een leuk huis in Venlo.

Fijn Vastelaovend! Alaaf!

Hij is er!

𝑴𝒂𝒂𝒌 𝒌𝒆𝒏𝒏𝒊𝒔 𝒎𝒆𝒕 𝑳𝒆𝒘𝒊𝒔!

Op 22 januari jl. zijn wij trotse ouders geworden van ons kleine mannetje Lewis. Moeder en baby maken het goed.

Lewis zal de komende weken worden opgeleid tot schrijver / content specialist. Samen met mama zal hij vanaf april (weer) volledig inzetbaar zijn. Tot die tijd doen we het even rustig aan.
——————————————————–
Nouveau Départ is (voor even) beperkt bereikbaar. Mails worden gelezen, maar het kan voorkomen dat een antwoord iets langer op zich laat wachten. Wij vragen hiervoor uw begrip.

Tot in het voorjaar!

Column – Niet alles is vanzelfsprekend

Puik is een wekelijks, digitaal magazine voor Beesel, Offenbeek en Reuver; een magazine boordevol verhalen en nieuwtjes van en voor inwoners, verenigingen, scholen, bedrijven en maatschappelijke organisaties in het ‘Land van Puik’. Voor de editie van week 37 schreef ik wederom een column. 

De laatste column van mijn hand ging over de strijd die wij (nog steeds) voeren met de buurtkatten. Ze komen inmiddels niet meer in de achtertuin, die winst hebben we al geboekt. De voortuin is echter nog steeds één groot slagveld. Uit pure wanhoop hebben we de baasjes meermaals aangesproken, maar jammer genoeg kunnen ook zij niet doordringen tot hun pluizige kattenbeesten.

Voorlopig heb ik de strijd gestaakt. Niet omdat ik zomaar snel opgeef, maar omdat ik er de laatste weken gewoonweg geen kracht meer voor had. Mijn energielevel was/is -10, ik lag/lig het liefste de hele dag in bed en eten ging/gaat niet echt goed. Althans, het eten zelf wel, maar het binnenhouden niet. Ik zal u verdere details besparen. Nu hoor ik u denken; Is ze ziek? Nee, gelukkig niet. Naar wat ik de voorbije weken gehoord heb is het een kwaaltje dat ‘erbij’ hoort (inmiddels al bijna 20 weken). Ja, dames en heren. Als alles goed gaat krijgt Reuver er in februari een nieuwe inwoner bij. Ik ben namelijk zwanger. En ik vind er tot nu toe nog niets aan.

“Ik ben namelijk zwanger en ik
vind er tot nu toe nog niets aan”

Geen leuker mens

Als klein meisje droomde ik al van een groot gezin. Zelf heb ik een broer en een zus. Ik kon me dan ook niet voorstellen dat ik maar één kind zou krijgen. Van dat laatste ben ik inmiddels al een beetje bekomen. Een zwangerschap is prachtig mooi als je weinig tot geen klachten hebt, maar lood-en loodzwaar als dat wel het geval blijkt te zijn. En nee, u heeft hier niet te maken met een ‘miemel’ die om het minste of geringste plat ligt. Ik ben eigen baas en weet heel goed wat hard werken is. Er was tot nu toe geen griepje dat mij voor langere tijd in bed hield. Deze zwangerschap heeft het wel voor elkaar gekregen en daar ben niet alleen ik, maar ook mijn omgeving niet echt blij mee. Door al het ziek zijn, het braken en het vreselijk lamlendig zijn word ik geen leuker mens. Sorry, maar het is even niet anders.

Voor het eerst jaloers

Wat ik nog veel erger vind is dat ik, maar ook mijn partner nog geen seconde hebben kunnen genieten van ‘ons wondertje’. We zijn zo dankbaar voor deze zwangerschap. Ik ben mij ervan bewust dat veel mensen niet zomaar zwanger kunnen worden. Dus klagen wil ik eigenlijk absoluut niet. Enerzijds vliegen de goedbedoelde adviezen mij om de oren. De mensen die het nog wagen om de uitspraak ‘Je krijgt er iets moois voor terug’ uit te spreken zijn in mijn omgeving nog maar op één hand te tellen. Vrienden van ons genieten met volle teugen van hun zwangerschap. En dat gun ik ze van harte, maar voor het eerst in mijn leven was ik jaloers op iets dat een ander had. Een vreemd gevoel. Voor nu is het vooral roeien met de riemen die ik heb. En op een sporadische ‘goede’ dag de babyuitzet bij elkaar sprokkelen. Ik durf nog nauwelijks de Prénatal in omdat ik al meerdere malen kokhalzend naar buiten ben moeten gaan, maar we blijven doorzetten. Net zoals miljoenen anderen mensen gaat het mij ook lukken, maar het is mij wederom duidelijk geworden dat niets zomaar vanzelfsprekend is.

Meer lezen? Klik dan hier

Er is nieuws!

De laatste post op de website dateert alweer van een poosje geleden. En ik had nog zo beloofd beter mijn best te gaan doen.

De voorbije weken waren druk en hectisch. En net op het moment dat ik besloot een vacature te plaatsen voor een beetje versterking diende zich ineens een nieuwe, toekomstige medewerker aan.

U kunt hem nog niet ontmoeten (wij verwachten hem rond 2-2-2019), u kunt hem ook nog niet zien (alleen in zwart/wit) en een woordje met hem wisselen lukt ook nog niet, maar we garanderen u dat hij een welkome toevoeging is voor Nouveau Départ. 

Kantoorhonden Harley en Hummer krijgen er een mensen broertje bij . 
Oh en geen nood! Nouveau Départ blijft gewoon bereikbaar.
Voor vragen of een vrijblijvend gesprek kunt u mailen naar: info@nouveaudepart.

Column – Doe Jasper en mij een plezier

Voor Puik Lokaal schrijf ik, eens in de zoveel weken, een column. Ik ben geboren en getogen in Geleen (Limburg) en in mei 2017 verhuisd naar Reuver (cultuurshock!). De dames en heren van Puik vonden het een leuk idee dat ik als ‘vreemdeling’ eens een lichtje liet schijnen op het ‘Land van Puik’. En dat doe ik natuurlijk met heel veel plezier. 

Puik is een wekelijks, digitaal magazine voor Beesel, Offenbeek en Reuver. Pasgeleden verscheen mijn (meest) recente column.

 

DOE JASPER EN MIJ EEN PLEZIER

Column door Sandra Schols

Als ik de tijd kan vinden om tv te kijken, is dat meestal een programma van de publieke omroep. Vooral de programma’s van BNN kan ik wel waarderen. ‘Je zal het maar hebben’, ‘Vier handen op een buik’, ‘Over mijn lijk’ en ‘The Datables’. Allemaal programma’s waar de deelnemers een echt verhaal te vertellen hebben en (vaak) moeten vechten voor hun bestaan, sommige zelfs voor hun leven. Stuk voor stuk programma’s met een sterke maatschappelijke factor. De dames en heren van BNN zetten ons vaak weer even met beide benen op de grond. Hoe anders zijn diverse shows op de commerciële omroep. Maar ook, dit moet ik eerlijk bekennen, daar zitten formats tussen die ik soms weleens kijk. Heerlijke hersenloze tv. Voor als ik een zware dag gehad heb. Ik geef zomaar een voorbeeld; Temptation Island.

Relaties kapot maken

Mijn vriend en ik volgen het met een schuin oog. We missen hier en daar weleens een aflevering, maar gelukkig houden de velen duizenden (misschien wel miljoenen) andere Nederlanders ons perfect op de hoogte via Twitter en Facebook. Vier gelukkige liefdeskoppels die graag hun relatie willen testen stuurt RTL5, apart van elkaar, naar een prachtig eiland ergens in Thailand. De vrouwen bij de vrouwen, de mannen bij de mannen. Wat is daar nu zo spannend aan? Ik hoor het u denken! Daarbij zetten ze nog eens zes vrijgezellen mannen (bij de dames) en zes vrijgezellen vrouwen (bij de heren) in hetzelfde resort. En die krijgen de opdracht om de deelnemers te versieren. Het uiteindelijke doel? Relaties kapotmaken. Lachen! Toch? En nee, ik maak echt geen grapje. Het programma is te zien op RTL5.

”Daarbij zetten ze nog eens zes vrijgezellen mannen (bij de dames) en zes vrijgezellen vrouwen (bij de heren) in hetzelfde resort. En die krijgen de opdracht om de deelnemers te versieren. Het uiteindelijke doel? Relaties kapotmaken. Lachen! Toch?”

Expeditie Jasper

Zo zijn er nog zat (spel)shows, maar het zou niet eerlijk zijn om de commerciële omroep alleen maar de zwarte piet toe te spelen. Ze hebben ook hele mooie projecten zoals The Amsterdam Project van Beau van Erven Dorens (RTL4) of Beau Five days Inside (eveneens van Van Erven Dorens) en Expeditie Robinson (RTL5). Binnenkort start van laatstgenoemde een nieuw seizoen. Daar wil ik best voor gaan zitten. Ineens zag ik daar afgelopen week een oproep van Jasper van de Boel voorbijkomen. Jasper komt uit Beesel en wil graag zijn droom uit laten komen; meedoen aan Expeditie Robinson! Ik ken Jasper verder niet, maar hij ziet er in ieder geval al atletischer uit dan ikzelf. Dus op dat vlak moet het goed komen. Mij moeten ze niet drie weken op een onbewoond eiland zetten. Zonder fatsoenlijke faciliteiten, daar ben ik heel eerlijk in, maar het lijkt mij eveneens een fantastische ervaring. Dus wie weet kijken we binnenkort allemaal (Beesel, Offenbeck én Reuver) naar Jasper die keihard knokt om de finale van het RTL programma te halen. Hij moet wel eerst nog een paar stemmen binnenharken.

‘Echte’ mensen

Kijk en nu komen jullie, de lezers van Puik aan bod. Laat zien waar een klein dorp (sorry, ik blijf het toch zeggen) groot in kan zijn. Stem op Jasper! Laat zijn droom uitkomen! Maar stem vooral op ‘echte’ mensen op tv want ik kan het met vlagen allemaal niet meer aanzien.

Oops, I did it again

Om maar direct met de deur in huis te vallen……het is druk. Dat is goed nieuws voor mij en mijn bedrijf Nouveau Départ, maar minder goed nieuws voor de mensen om mij heen EN de website. Ik had juist beloofd om (trouw) elke week iets te posten. Alles om jullie op de hoogte te houden van waar ik in godsnaam allemaal mee bezig ben. Soms weet ik het zelf namelijk ook niet meer ;).

Op dit moment lopen er diverse projecten door elkaar met, elk van elkaar afzonderlijk, een strakke deadline. Daarnaast zijn er nog heel veel toffe klussen komen ‘aanwaaien’ waarover ik (voorlopig) nog niets kan vertellen (sorry, ik praat nu net als een zelfbenoemd influencer).

Om jullie toch een beetje op de hoogte te houden post ik hieronder de link naar de vlog die ik maakte op de TEFAF, begin maart. Veel kijkplezier!

Maar wat doe je nu eigenlijk precies?

Waar moet ik beginnen? Nouveau Départ is geen full service communicatiebureau. Ik kan heel veel, maar natuurlijk niet alles. Mijn kracht ligt in het creëren van content. Of dit nu geschreven tekst is, beeld (fotografie) of video. Is een klus te groot voor mij alleen? Schakel ik mijn netwerk in. Een groep creatieve ondernemers die ik door de jaren heen heb leren kennen en waarmee ik met veel passie en liefde werk aan een te gek eindproduct voor de klant. Mijn motto? Alleen kun je veel, maar samen kun je alles.

Dus……zoek je;

-Iemand die je bedrijf of vereniging op een unieke manier in beeld brengt?

Vloggen (afkorting voor video weblog) is helemaal hip! Wil je zelf graag beginnen met vloggen of wil je graag iets in beeld brengen, maar weet je niet hoe? Laat het mijn zorg zijn.

-Iemand die creatief is met teksten voor diverse uitingen (denk aan websites, bedrijfsfolders, flyers of bedrijfsmagazines)?

Een blog starten, maar geen idee wat hierop te plaatsen? Droom je stiekem al heel lang van een eigen (bedrijfs)magazine? Nouveau Départ neemt al je zorgen uit handen. Zelf niet sterk met woorden? Geen probleem, ik help je graag. Ik schrijf teksten op maat gemaakt en geschikt voor elk medium.

-Iemand die journalistieke producties maakt voor krant of tijdschrift?

Persberichten? Advertorials? You name it. I’m your girl.

-Iemand die beschikt over de nodige kennis m.b.t. personal branding in de breedste zin van het woord? 

Je bedrijf op de kaart zetten is een kunst, maar als founder, CEO of directeur hét gezicht van de onderneming worden is lastig. Hoe presenteer ik mijzelf? Welke houding moet ik aannemen? Wat moet ik mensen vertellen? Hoe maak ik een sterke pitchtalk? Allemaal vragen waarop ik een duidelijk antwoord kan geven.

-Iemand die geschikt is voor presentatie klussen?

Op TV? Spreken op locatie? Dagvoorzitter? Als ik gewoon mijzelf mag zijn (actief met de nodige dosis humor) komt dat helemaal goed.

-Iemand die een bedrijfsfilm voor je kan maken? 

Je bedrijf op een professionele manier in de kijker spelen? In staat zijn om een verpletterende indruk achter te laten op je potentiële klanten? De kracht van je bedrijf als geen ander in een strakke bedrijfsfilm volledig laten terugkomen? Dat kan. Neem vrijblijvend contact op.

-Iemand die leuke plaatjes kan schieten? 

Goede foto’s werken altijd. Op je bedrijfspagina, LinkedIn, Instagram, maar natuurlijk ook op bedrijfsbrochures, folders of visitekaartjes.

Kortom heb je een case, maar geen idee wat je ermee aan moet? Stuur vrijblijvend je vraag naar info@nouveaudepart.nl en ik werk aan een oplossing.

Met de vlogcamera op pad voor de gemeente Maastricht

Voor de gemeente Maastricht (Thuis in Maastricht) ga ik regelmatig op pad om verhalen te verslaan van bijzondere mensen, bedrijven of instanties. Veel vaker neem ik tegenwoordig mijn vlogcamera mee om, naast tekst, ook in beeld te brengen hoe bijzonder of uniek iets kan zijn.

Afgelopen week ging ik op bezoek bij de dames en heren van Xonar vrouwenopvang en hulpverlening. Op verzoek van de gemeente Maastricht organiseren zij interventies voor vrouwen die te maken hebben gehad met geweld in een afhankelijkheidsrelatie. De vrouwen wonen tien tweewekelijkse groepsbijeenkomsten bij, allen begeleid door een professionele trainer. Vanaf de vierde bijeenkomst krijgen alle deelnemers een eigen coach toegewezen die begeleiding biedt bij het realiseren van de persoonlijke doelen. Deze coach blijft het hele traject nauw betrokken bij de vrouw in kwestie.